Autoregeling of leaseregeling: wat is het verschil?
In de praktijk worden de termen autoregeling en leaseregeling door elkaar gebruikt: het gaat om hetzelfde document, namelijk de spelregels rond de (lease)auto van de zaak. De autoregeling is een onderdeel van je bredere mobiliteitsbeleid, dat ook fiets, OV en een eventueel mobiliteitsbudget omvat.
Hoe je het ook noemt, het doel is hetzelfde: vooraf helder maken wie waar recht op heeft, zodat je achteraf geen losse afspraken en uitzonderingen krijgt die de kosten en het beheer onnodig ingewikkeld maken.
Wat regel je in een autoregeling?
Onderdelen van de regeling
- Functiecategorieën en wie recht heeft op een auto.
- Het normbedrag per categorie, marktconform onderbouwd.
- Eigen bijdrage en de regels voor een auto boven het normbedrag.
- Brandstof, laden en de keuze voor elektrisch of een CO2-grens.
- Privégebruik, bijtelling en de verklaring geen privégebruik.
- Schade, eigen risico en de afspraken bij inlevering.
- Looptijd, kilometrages en meer- en minderkilometers.
Het normbedrag: marktconform en uitlegbaar
Het normbedrag is het hart van de regeling. Staat het te laag, dan krijg je ontevreden medewerkers en uitzonderingen; staat het te hoog, dan betaal je structureel te veel. De oplossing is het normbedrag per categorie te onderbouwen met actuele marktdata, zodat het bedrag eerlijk is en blijft kloppen.
Zo stellen we de regeling op
- Inventarisatie van de huidige regeling en de knelpunten.
- Benchmark van de normbedragen per functiecategorie.
- Ontwerp van de regeling, afgestemd op je mobiliteitsbeleid.
- Afstemming met HR en, waar nodig, de ondernemingsraad.
- Implementatie, communicatie en periodieke actualisatie.